نيز در داخل و حتى در خارج از مرزهاى ايران وسعت يافت و سرمايهء فرهنگى آن زبان افزايش حاصل كرد .

--> نسخهء عريضه اركان دولت محمودى بامير مسعود ( ص 2 - 4 ) و نامهء امير مسعود بحاجب بزرگ على بن ايل ارسلان قريب ( ص 8 - 9 ) و ملطفهء عمهء امير مسعود بوى ( 13 - 14 ) و نامهء امير مسعود بامير علاء الدولهء كاكويه ( ص 15 - 16 ) و نامه از رى بامير مسعود ( ص 41 - 44 ) و نامهء امير مسعود به قدر خان ، انشاء ابو نصر مشكان ( ص 78 - 84 ) و نامه بالتونتاش خوارزمشاه ، انشاء ابو نصر مشكان با توقيع امير مسعود ( ص 88 - 91 ) و پاسخ التونتاش ( ص 91 - 92 ) و گشادنامهء محمود انشاء خود او ( ص 123 ) و نسخهء عهد و سوگندنامهء مسعود انشاء امير مسعود ( ص 136 ) و نسخهء عهد مسعود بمنوچهر بن قابوس انشاء عبد الغفار دبير ( ص 138 ) و نامهء احمد بن حسن ميمندى بامير مسعود ( ص 163 ) و نامهء امير مسعود به قدر خان ، نوشتهء ابو نصر مشكان ( ص 198 و 211 - 213 ) و مشافههء مسعود بابو القاسم حصيرى به عقد و عهد ، نوشتهء ابو نصر مشكان ( ص 213 - 216 ) و مشافههء ديگر ، انشاء ابو نصر مشكان ( ص 216 - 219 ) و نامهء عيسى بن معدان والى مكران بامير محمود ( ص 242 و بعد ) و نامهء مسعود بالتونتاش ( 327 - 331 ) و نامه‌ها و مشافهات پسران على تگين بامير مسعود ( ص 509 - 510 ) و نامهء خواجه احمد عبد الصمد بامير مسعود ( ص 521 - 522 ) و پاسخ مسعود بخواجه احمد ( ص 522 ) و نامهء بو الفتح حاتمى نايب بريد هرات ( ص 543 - 544 ) و نامهء بو المظفر جمحى صاحب بريد نشابور بامير مسعود ( ص 545 ) و نامهء وزير خواجه احمد عبد الصمد بمسعود و بابو نصر مشكان ( ص 547 ) و نامه‌هاى بو سهل حمدوى و سورى ( ص 548 - 549 ) و پاسخ مسعود ( ص 550 ) و ملطفهء بو المظفر جمحى بامير مسعود ( ص 550 - 554 ) و نامهء وزير خواجه احمد عبد الصمد بامير مسعود ( ص 557 - 558 ) و و ملطفهاى منهيان ( ص 618 - 619 و ص 627 - 629 ) و نامهء امير مسعود به ارسلان خان نوشتهء ابو الفضل بيهقى در تاريخ 431 هجرى ( ص 630 - 634 ) و مواضعهء امير مسعود با خواجه احمد عبد الصمد ( ص 654 - 655 ) و نامهء امير مسعود بوزير خواجه احمد عبد الصمد و پاسخ وزير و نامهء سلطان محمود به احمد بن حسن ميمندى و پاسخ احمد ( رش : مجلهء مهر سال چهارم ص 805 و بعد ) و مواضعات ميان امير مسعود و احمد بن حسن ميمندى و جوابها و سوگندنامه ( رش : ايضا ص 809 - 812 و ص 961 962 و تاريخ بيهقى ص 152 - 154 ) .